6 Ağustos 2013

Üzerimdeki Oblomovluk

"...Oblomovluk, bir asosyallik değil, antisosyallik, tembellik değil şuurlu atalet, agorafobi değil, bir varoluş trajedisidir. İnsanlara, topluma ve dünyaya duyulan bir nefretin değil, tanrıya ve kadere sitemin ifadesidir. Oblomov, temiz yürekli, iyi niyetli, dürüst ve zeki bir kişiliktir. duygusal ve saftır.İnançlı ve ahlaklıdır.Herşeyi yarına bırakmak, ertelemek, eyleme geçmemek "sorumsuzluğun" ürünü değil, tersine sorumluluk duygusuyla irkilmenin yarattığı donukluğun sonucudur. Oblomov, uyuşukluk değil, belki fazla uyanıklığın; hayata yukardan bakmanın, bütün sonuçları görerek "son"ları karşılamak istememenin yıkılmışlığıdır. Yalnızlık, "sigara külü kadar yanlızlık"tır. İçe dönmek, kendinden ibaret bir dünya kurarak yaşama havlu atmaktır. "Gölge etmeyin başka ihsan istemem demektir". Ölümü, "yaşayan ölü" haline dönüşerek yenmek, hayat kıvılcımlarını yok ederek ölümün işlevini elinden almaktır."

Ahmet Özcan- Açık Mektuplar

7 yorum:

  1. arkadaşım bana hep sen tam Oblomov'sun der hep...
    alıp okumam gerekiyor...

    YanıtlaSil
  2. çok sevdim bu yazıyı... bizim evde de yaşayan bir oblomov var...

    YanıtlaSil
  3. insanın neredeyse oblomov olası geliyor :) o derece yani

    YanıtlaSil
  4. uzun bi aradan sonra by mutu ger döndü!!!
    blog alemi seni özlemişti kardeş iyi ettin geri dönmekle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Vay bizi umursamayan birisi varmış:) Eyvallah kardeş.

      Sil